Altın Piyasası ve Bretton-Woods Anlaşması
Altın Piyasası ve Bretton-Woods Anlaşması
2. Dünya Savaşı’nın bitmesiyle ortaya çıkan belirsizlik sebebiyle, 1944 yılında rtaya çıkan toplantı sonunda alınan kararlar, Bretton-Woods Anlaşması’nı oluşturmuştur. ABD, İngiltere ve Fransa’nın katıldığı bu toplantı sonunda bir ons altının fiyatı, 35 USD'ye sabitlenmiştir. Bretton-Woods anlaşması, global ekonomilerin güç toplamak için bir istikrar yaratma amacıyla oluşturulmuştur. Aynı zamanda Uluslararası Para Fonu’nun kurulmasına zemin hazırladı ve sabit döviz kuru sistemi oluşturuldu.
İkinci dünya savaşı öncesi en geçerli para birimi İngiliz Sterlini iken, 2. Dünya Savaşında Naziler ile savaşta olan İngiltere güç kaybetti. Ve Sterlin gücünü kaybederken, Amerikan Doları bu
anlaşmanın da yardımıyla güç kazanmaya başladı. Bu anlaşmaya katılan ülkeler, aslında kendi para birimlerini korumak için katılım göstermişlerdir.
Ancak 1971 yılında artık Doların altın ile dönüştürülemeyeceği anlaşılınca, bu anlaşmada son buldu. Bu dönemde de, Smithsonian Anlaşması denendi, bundan bir sene sonra ise Batı Almanya, Fransa, İtalya, Hollanda, Belçika ve Luksemburg birlik olarak, para birimlerinin dolara olan bağlılığını azaltmaya yönelik European Joint Float sistemini gerçekleştirdiler. Her iki sistemde döviz kurlarına esnek bir alan sunsa da başarılı olamayıp sonlandılar.
1973 – 1980 yılları arasında artık piyasa serbest olarak dalgalanmaya başladı ve fiyatlar günlük olarak fark gösteriyordu, aynı zamanda işlem hacimleri de artmıştı. Özellikle endüstriyel ekonomilerde, yurt dışı para transferlerinin artması bu dalgalanmaya büyük zemin hazırladı. 1978 yılında IMF tarafından serbest kur sisteminin de yetkilendirilmesi olumlu bir gelişmeydi.
1980 senesinde artık bilgisayar teknolojilerinde gelişmeye başlamasıyla, 80'lerde işlem hacmi 70 milyar $ a ulaştı.
